Ieder mensenleven kent weleens een waterscheiding. Het kan kort of lang op zich laten wachten, maar daar ontkom je niet aan.
Ik was er vroeg bij.
Op mijn achtste vroeg mijn moeder of ik de eerste communie wilde doen. Ze wilde het inschrijfformulier niet zomaar voor mij invullen.
Daar ging ik een nachtje over slapen. Maar voordat ik in slaap viel, ging ik daarover nadenken.
Toen kwam ik tot een verrassende conclusie: ik geloofde niet in God.
Daarmee was het meteen einde verhaal voor de eerste communie.
Toch was ik een beetje bang voor die conclusie. Wat als ik ernaast zat?
Maar daar viel niets aan te doen. Ik geloofde nu eenmaal niet in God.
Ik geloofde wel in nadenken. En dat nadenken ging door. Want als God wegvalt, kom je in een existentieel vacuüm terecht. Je mist ineens een hoop antwoorden. Hoe is de wereld ontstaan? Hoe is de mensheid ontstaan? En nog veel belangrijker: wat is de zin van het leven?
Om degelijke antwoorden te vinden, nam ik het universum onder de loep. Ik wilde begrijpen hoe ik me daartoe verhield, wat mijn positie in het geheel was. Vooral omdat ik ooit dood zou gaan en geen God of hiernamaals had om dat besef verteerbaarder te maken.
Maar helaas bleek die route een doodlopende weg. Ik had al snel door dat ik via het universum eindeloos zou blijven zoeken en geen bevredigende antwoorden zou vinden.
Daarom besloot ik het universum op te geven en me te beperken tot onze planeet. Preciezer nog: ik ging me op de mensheid richten. Want de mens was zo slim en deed tegelijkertijd zulke stompzinnige en onbegrijpelijke dingen. We konden zoveel voor elkaar betekenen en deden elkaar tegelijkertijd zoveel pijn. Dat was niet met elkaar te rijmen. Daar viel nog een wereld te winnen.
Dat gaf zin aan mijn leven.
Met mijn ideeën wil ik de wereld bevrijden van door mensen gecreëerd leed. Van armoede, uitbuiting, uitputting. Van bekrompenheid, intolerantie, onderdrukking. Van zoveel stress, spanning en angst.
Zodat de mensheid een weg kan inslaan naar ontspanning, voldoening en grootsheid.
Want iedereen verdient een goed leven. Goed, voluit geleefd, betekenisvol. Iedereen. Onvoorwaardelijk en met evenveel recht.
Mijn drijfveer is maatschappelijk, mijn ideaal is groots, maar de weg die ik voor me zie, is voor ieder persoonlijk bewandelbaar. Het kan ook niet anders, want het maatschappelijke is persoonlijk en het persoonlijke is maatschappelijk.
Maak kennis met mijn visie.
De kopfoto van deze pagina is van Omid Armin, waarvoor veel dank.